درد عشق

عزیزم قلبم از عشقت ورم کرد        وخاک عالمی را بر سرم کرد

اگـرچه بودم از زن هــا فــراری          مژه مصنوعیت آخر خرم کرد

نفت باعث عقب ماندگی

در ایران، آن فراوان چیز، نفتست           جهانی را به هم آویز نفتست

اروپــا ذلــه شــد از قیـمت نفـت            تمام مشکل مـا نیـز نفتست

رفتار زنانه مردنماهای امروزی

از دور یکی عشوه نمود و پا داد         در گوشه قلب من خودش را جا داد

نزدیک تر آمد و رخش را دیــدم           بــه بـــه به بــرادر خــودم اللــه داد

مد

  

حضرت آقــــا که ژل مــالیــــده ای                   تـوی آییــنــه خــودت را دیـــده ای

زیــــر ابــرو را تــو بــــالا مــی بری                   پنــکک ومــاتیــک دولا می خـــری

ای نخورده بیحواس ومست مست                  گوکه پیشانی دگرتیغش چه هست

ار چه پیــشــانی دهـد بخت بلنـــد                   می شود ضـــایع نیـاندازیـــد بنـــــد

آمده تــــی شــرت تــا بالـای نــاف                   می زدی دور و برش را پیـــف پـاف

شــــاید اصلاپــــــارچه کـم آمـــده                    کـــاین چنیـــن از نـــافتان بــالا زده

ران شلـوار تو را گر خورده مــوش                  خوب عوض کن چیزسالم تربپــوش

راستی مویت چراشدسیخ سیــخ                   کرده ای انــــدر پریــز بــرق میـــخ؟

من* که این گونه تو را ای باسواد                    داده ام بـــه زیــر بـــاد انـــتــقـــاد

چیـــــز خوبی بهر تو مد کرده ام؟                    طــرح نویــــی تــاکنــون آورده ام؟

هر جـــوانی را تنــــوع لازمســت                    بر حقیـــقت دیــده را بـاید نبســـت

(*من:مسئولین محترم مربوطه)

 

دود و فالوده

 تقدیم به روح پاک استاد عزیزم مرحوم پرفسور محمد خشنودی وهمه انان که قلبشان برای ایران می تپد :

عزیز هم وطن خـــــامـــوش،چنــدی               به حرف من فـــراده گــــوش، چنـدی

مگر مقصود از این فنـــاوری چیست                که از دستش دگر آسودگی نیست

چــــرا بـــاید هــوا آلــــــوده بـــاشــد                تنفس هــا ز جنـــس دوده بـــاشد

اگر آلـــــــودگی اینــجــــا زیادســـت                همین یــارانه ها ام ّّالفســــاد است

کنون بنزین شده یک لیتر هشتــاد                 برای شــادی و نـــوشین وشمشــاد

بــــرای اینــکــه اقــــا زاده پیـــمــان                 دهد ویــــراژبــا مـــاشیـــن پیـــکــان؟

اگر تیک آف شادی گشـــت تعطیــل                شود یکبــــارگی هالـــوی فـــامیــل

و نوشین گـــر زند کـــم خــطّّ ترمـــز                چگـــــونــه او زنــــد لاف و دهــد پــــز

هرآنکس راکه ماشینش زیادســت                به نسبت جيب ايشان هم گشادست

عدالت محوری اینجا شعار ســــت                چرا یــارانه ی سر مـــایــه دار ســـت؟

اگر یـــارانه ها مـــال فقــیـــرســـت                به حق شایسته ی نـــان و پنیـرست

نه این بنزین که چونان زهرمارسـت               بــرای هــــر چــه دارا و نـــدار ســــت

اگر بنـــــزین مــــا کمیـــــاب گـــــردد               بـــه مقـــدار لـــزوم ایجـــاب گــــــردد

کجا پیمان کشد دستی و تیک آف               تردد ســاده می گــردد هــوا صــــاف

دگر ماشین بـــرای خـــود نمـــــایی                نــــدارد انـــدرون شــهـــر جــایــــی

خـــدایا کــودک ملت به خـــوابست                گلـــویــش درد و حــال او خرابـست

دهد یــارانه ی همـــچون فالــــوده                 بـه خــورد مــــــردم بیـــچـــاره دوده

نبــــاید کــودکی با یک گلـــــو ،درد               خورَد فـــالــوده ی شیــرازی ســــرد

 

 

 

دانشجو نامه

آی مــردم نـــــام مـن دانشجــــو است                 زندگـــی ام خالی از رنگ و رو است

کارمــــن در خوابــگه خوابیــدنســــت                 خواب های رنگی آن گــه دیــدنســت

خواب بیکاری پس از تحصیل و درس                  کشته من را نیمه شد جانـــــم ز ترس

دوستــان در طول هر یــک روزوشــب                 گشته بیست و پنج ساعت خواب وگپ

یک طرف پنجاه و دو برگ است ومــا                   ســـوی دیــــگر خرو پـــف بچـــه ها

تــا کــه آید اخـــــر تــرم کــــار مــــن                   می شود شب تا سحر گـــه خــــر زدن

می شـــود کــــورس تقــلـب امتحــــان                   عـینـهـــو تــــالار بحـــث و گفتمـــــان

مرضیـــــه کاغذ به بابــــک می دهـــد                  اوجوابــش را بـه چشمـــک می دهــــد

می زنــد محــسن به پــــای مرتضـــی                  اونـمی دانــــد جـــوابـــش از قــضــــا

ناظــــــــرک انــدر بر فتـــانـــه است                     نـاظر اســت امــا همه بهـــانه اســــت

گــــاه می گویـــــد جـــــواب امتحـــان                    گــــه اشارت می کنــد درایــن میــــان

گــاه می گیـــــرد قـلـــم از دســــت او                    می نویــســد از برایــــش پـشت و رو

تا که مهــــدی دست بـــالا می کنـــــد                     ناظـــرک غــوغــا و بلــــوا می کنــــد

بچه جــــــان سوال بی مورد خطـاست                   گـــو ببینــم که حـــواس تــو کجـــاست

بهـــر نمره گـــــر اتـــــاق  وی روی                    دور او بینـــــی بســی حـــور و پــــری

دل به ناظــــر داده اند و در جـــــواب                    قلــــوه می گیــــرند و نمـــره های نـاب

این چنین است سر گذشت مـــا عزیز                   اشـــک خـــود را از بــرای مــا نــریــز

گــر که ترسیــــدم زپـــــاسی می روم                   دســـت به دامــان پزشکـــان می شـــوم

می کنـــم حـــذف پزشــــکی درس را                  می بــرم من ریشـــه هــای تــــــرس را

راه دیــگر کفش استـــاد است ومـــن                  واکـس هسـت و این بروس و دسـت من

یــا دلــش می سوزد استـــادم وپــاس                  یا نـه  وسیـــروس مـــرد آس و پــــاس

 

 

 

 

پ پ پ

ای خدا از دست پول وپارتــی                      جام زهری بایدم نوشیدومرد

هرکجا رفتم یکی گردن کلفت                      آمـــدوحق مرا بلعیدوخـــورد

یک شکم گنده ی ازتوبی خبر                       یک نفرسرمایه داروضع لــرد

سر به هر بانک واداره که زدم                     پیش هر مقام ارشدیاکه خرد

بهر استاد ومعلم نیـــــز هـــم                     باید اکنون زیر میزی را شمرد

خانه ات را گرزمانـــــی دزد زد                    زندگی ات را اگر پیچیدوبـــــرد

گر نداری پارتی بیخــــود نـــرو                    پیش هرقاضی ویاسرهنگ وگرد

زهر میخواهی زبهرخودکشی؟                   پارتی خواهد به او باید سپــــرد

بلبل دل

سلام

  بلبـــــل دل روزی از منـــزل پرید               ناگـــــهان حــوریه ای زیبــــا بـدید

شوخ چشمی ها نمود آن دخترک               هی کشید از پشت چادر او سرک

هـی دل بی صــــاحب مـا را ربـود              بـــاز شد ناگـــه در گفت وشنـــود

گفتمش شیرین سخن مثل شکر              گشتـــه ای تو مـــادرمـــن هم پدر

گو که اول نام زیبـــای تو چیسـت            خالقت شایسته ی جز بیست نیست

گفـت اول دارم از تـو یــک ســوال            قبل از آن هم صحبتـــی را بـی خیال

گو که ماکسیـــما توداری یا رونیز؟            گفتمش طیاره شخصی هست نیـز

دخترک من را خری هست کورولنگ        زینـــکش پرزرق وبرق وهم قشنــگ

ماکسیــــما را ازکــــــجا مـــن آورم         جیــــب خالـــی پـــدر یـــا مـــــادرم؟

این خــرکوری که می بینــــی کنون        نیمه قرضی است ونصفی جای خون

صاحبـــش مــرغ پدر راکشتــــه بود          این الاغــــک خونبهـــایش گشته بود

بعدازآن گفتــاکه ویلایـــت کجــاست؟        دراروپـــــا یـاکــــه شـرق آسیـاست؟

گفتــــمش ویـــــلاوکاشـــــانه کــجا          آسمــــــان جــــل رادر و خـــانه کجا

باصـــدای دلنشیــــــن دختـر بگفــت         گـــو ببینــم ای خـل وپوســـت کلـفت

دکتــری یــاکـه مهنــدس ای پســر؟          کا رشنــاس ارشـــدی یـــا بیشتـــــر

گفتــمش والله کـــــلاس هفتمـــــم             شهــر را گـــز میــکنم با مردمـــــم

ناگهــــــان روح ازســـردختـــرپریـــد           توی گوشـــــم سیلی محکـــم کشید

گفـــــت گــم شو ای کثـــافت زودتر           مــــن تنفــــردارم از اســـم پســـــر

خـــــر ما از کرگــــی ها دم نداشت           رفت جراحـــی پلاستیک دم گذاشــت     

 

کلاس اول صبح

سلام  این شعر رو در حالی که ساعت ۷.۳۰ صبح بود و سر کلاس در حال چرت زدن بودم گفتم

ای خداجان خـواب در چشمم پر است                  پلک ها چسبیده چون گاز انبر است

درس می گویـــد  برامـــان اوستــــاد                  غافل از خوابی که در من اوفتـــــاد

نه خدایی ربط این سه در کجـــــاس؟                 ۷ صبح و خواب نوشین و کــــــلاس

دنیای وارونه

التما ست می کنم استـــاد جــــــان               بهرباسی گشتــه ام من نیمـه جان

جان من مادربزرگــم مـــرده است                خواهر کوچکترم سم خورده است

راســــتــی استـاد  قلـــب راستــم                 تیر ناحــق خورده مـــن اینجاسـتم

ورنه من اقلیدسم در عصر خویش               نمره ام هر چند گشته بنج وشیـــش

گشته اینهاصحبــت هـــرروزمـــن                خسته شد از فک زدن ها این دهن

زندگیمان درگروی یـــک ده اسـت                 ده مسکـن هرکجــاوهـرگـــه است

سعـــی و کوشـــش از اهمیت فتاد                 بازبانت باس کــــــن فکــرت مباد

درسهاراخوانده ام کشکست وماست              در شکم باید نبــاشد روده راســت

نوزده اینجابهترازیک صفر نیست                 چونکه راحت میشودان صفربیست

پووووووووووووول

پـــول ای  جانــم  فدای اســـم تـــو                   من فدای ریــز ریـز جــسم تــــو

درد ملت را دوایـــی پـــول جــــان                   تورئیس هر کجــایی پول جــــان

با تـــو آدمها عجب خـــــر میشوند                  پارسایـــان دزد ماهر می شونــد

ظلم بـر بیـچــاره ومسکیــن  کننـــد                 هر غلــط از کینه و از کیــن کنند

گوئیا که نــــه خــدایی هست ونـــه                 چاه دنیـا را سر انجــامی و تـــه

راستی اسمـــت دهــــان پر میــکند                 هر کسی را او زبــان برمیـــکند

پیر مـــرد شصت سالـــــه یا  جوان                 دختــران مــاه روی و هم زنــان

پیش تــــو انهــــا همه  کـــم آورنـد                 نازهــــا بهرت به منت می خرند  

بازگو جیــــب مـــــن مسکین چــــرا                گشته خــالی از تو ای پول وپلا

نکنـــد که جــیب من بـــو می دهــد                 کز نبود   تو هیا هـــو می دهــد

البتــه چــرک کـف دستی تو پـــــول                پول جان فرما   دعایم را قبـــول

من کثیـــف و چــرک آلوده  شـــــوم               از تو مشکی گردم و دوده شوم

عزتــم آنگــه فــــــراوان  می  شـود               زنــدگی ام به چه اسان می شود

مسجد و میخــانه  هر دوجـای مـــن               زاهـــد و ساقی به  پیش  پای من

میکنم  لعنـــت  به شیـــطان ای  خــدا              من نخواهم ظلـم بر خلـــق  تــو را

پول اگرچــه نــاز و  نعمت می دهــد               آدمیـت را نـه  ثـــروت می دهـــد

جان به تن داده شرف سیروس جان               نـــی  لباس و تیــپ های انچنـــان

مکانیک نامه

من مکانیـــکی ام و از رشتـــــه ام                     می گریزم مـن روانی گشتــه ام

حداقـــــــل ۱۰ دوازده ترمــــــه ام                     از لحـاظ عقل وتن دی فرمـه ام

توی دانشگه فسیــــلم دوستــــــان                      دیگرم دندان نمانــده در دهــان

کی کنون آخـــربه من زن میـــدهد                       به  اجل  دخترش تـن مـــی دهد

دیگر ازدینامیکم خـــــــم شدکمــر                       گشته پیشانی چروک وطاس سر

هیکلم مثل دماسنـــــج خــــم است                       خر زدن از بهر ترمو2 کم است

دوستان جـــــان خــــدا یاری کنیـد                      بهر طراحی شما کــــاری کنیــد

جان من از درس سیـــــــالات نگو                     نـازنین چشمم دگــر رفتـه زسـو

وای وای ازدسـت درس انتقــــــال                     ای خدا دیـوانه گشتم نیست حال

روزوشب در پیش هر استاد خویش                    می گذارم من گــرو ناچیز ریـش

جان من نیــروگـــهم را پاس کــــن                     یک  نگه بر سر وموی طاس کن

درس موتور از کجــــا داند که مـن                      بعـــد ها باید بگیـرم زیــل و زن

 کاین چنین بر سر بــــلا مـی آورد                      ایــن ســوالات از کجـــا می آورد

آی مـــادر ای پدر دس روی دس؟؟                     زن بگیـرید از برایـــم قبل درس

بعد این ها قد من خــــم می شــود                       از بلنــــدای قــدم کـــــم می شود

مادر این روی سیـــاهم را ببیـــن                      ازگریس است نی زشرمست وزکین

بعـــــد پاسی تمـــــــام این دروس                      می شوم شاگـــرد صفر اتــوبـوس

اصفهان- شیــــراز را کردن هوار                       می شــود آینـده ی سیروس  خـوار